خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کوی تو فردوس تمنی نکند کسبا نور رخت، یاد تجلی نکند کس
۲
هرجا رسم، اظهار کنم بی‌کسی خویشکز کشتنم اندیشه دعوی نکند کس
۳
بی دولت دیدار تو آرام محال استگر دل به خیال تو تسلی نکند کس
۴
صحت بر ما خسته‌دلان راه ندارداینجا هوس شربت عیسی نکند کس
صفحهٔ ۱ از ۲