خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما چشم سیه بر شجر طور نداریمجز لاله درین بادیه منظور نداریم
۲
این طرفه که پیوسته گرفتار خماریمبا آنکه لب از می چو قدح دور نداریم
۳
تا کام دل از خنجر قصاب نگیریماز دامن او دست به ساطور نداریم
۴
بی روی تو گر آینه گردیم، ملولیمور مهر شویم، از تو جدا نور نداریم
صفحهٔ ۱ از ۲