خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبی از زمزمه عشق، خروشان دارمگرم آه سحرم، سینه جوشان دارم
۲
غرضم نغمه دردست چو بلبل به وصالگل در آغوش و لب از ناله خروشان دارم
۳
مایه گریه ز ریش دل و داغ جگرستچشم ازان بر ره خونابه‌فروشان دارم
۴
صحبت اهل ورع، گرد ملال انگیزدسر همدوشی میخانه‌بدوشان دارم
صفحهٔ ۱ از ۲