خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما رخت دل ز کعبه به بتخانه برده‌ایمچون می، ز شیشه راه به پیمانه برده‌ایم
۲
از عشق پی به حسن برد هرکسی و مااز نور شمع، راه به پروانه برده‌ایم
۳
می‌گردد از حباب، سبکتر به روی میاین ساغر گران که به میخانه برده‌ایم
۴
از اشک خود که آبله دل بود تمامبهر کبوتران حرم، دانه برده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲