خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخم ناخن کی برآرد مدعای سینه‌ام؟خنجر الماس می‌باید برای سینه‌ام
۲
آنچنان پالوده از درد کهن، اجزای منکز برون چون شیشه ظاهر شد صفای سینه‌ام
۳
وسعت دل می‌دهم چون غنچه شبها تا سحرتا نباشد تنگ بهر غم، فضای سینه‌ام
۴
اندکی از بیقراریهای دل آسودمیدر بغل بودی اگر دوزخ به جای سینه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲