خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما جهان را رخ ز آب چشم گریان شستهایملوح دلها را ز وصف نوح و طوفان شستهایم
۲
نوعروس عشق را گلگونهای در کار نیستما ز خون کفر، اول روی ایمان شستهایم
۳
صفحه خاطر ز حرف مرهم آسودگیاز نم خون جراحتهای پنهان شستهایم
۴
تا لب زخم دل، از آلایش افشای رازگاه جذب سر عشق از آب پیکان شستهایم
صفحهٔ ۱ از ۲