خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپندوار بر آتش چو اضطراب کنمز سوز دل، جگر شعله را کباب کنم
۲
شود ز لذت نظاره چشم من محرومبه وقت دیدنش از بس که اضطراب کنم
۳
به یاد لعل تو شبها به محرومیز خون دل، قدح خویش پرشراب کنم
۴
دم شهادت خود، خوش تنعمی دارمکه زخم از دم شمشیر انتخاب کنم
صفحهٔ ۱ از ۱