خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی از قید آسایش چو عشق آزاد می‌خواهملبی چون بلبل شوریده پر فریاد می‌خواهم
۲
به غم خو کرده جانم ذوق عالم را نمی‌دانمدل اندوهگین و خاطر ناشاد می‌خواهم
۳
دلم چون بود آسوده، به قید عشقش افکندمغم نوکرده جا در دل، مبارکباد می‌خواهم
۴
سراپا ناله دردم، چو مرغ بال ببریدهمهیّای قفس شد مرغ دل، صیاد می‌خواهم
صفحهٔ ۱ از ۲