خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو درد عشق تو کرد آشنای خویشتنمغمت چرا نخورد غم برای خویشتنم
۲
دلم چه یافته در کوچه پریشانی؟که می‌برد همه عمر از قفای خویشتنم
۳
مرا کرشمه دیگر فریب داد ای گلبه رنگ و بو نرود دل ز جای خویشتنم
۴
چو دل که قطره خون است و خون خورد دایمیکی شدم به غم و خود غذای خویشتنم
صفحهٔ ۱ از ۳