خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز چنگ شحنه هجران امان می‌یافتماز وصال یار، عمر جاودان می‌یافتم
۲
خویش را پروانه می‌سوزد ز گرمی‌های شمعمهر می‌گشتم، اگر یک مهربان می‌یافتم
۳
بهر هر کالای معنی، در کمین صد رهزن استکاشکی صد گنج را یک پاسبان می‌یافتم
۴
یاد باد آن ساده‌لوحی‌ها که در مجلس چو شمعهرچه در دل می‌نهفتم بر زبان می‌یافتم
صفحهٔ ۱ از ۱