خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوی تو در جفا شکستهعهدت کمر وفا شکسته
۲
بیگانگی تو خار حسرتدر جان صد آشنا شکسته
۳
تا از جگر که یادگارست؟خاری که مرا به پا شکسته
۴
آن کس که دلم شکسته، داندکاین شیشه به مدعا شکسته
صفحهٔ ۱ از ۳