خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد باش ای دل که خود را خوب رسوا کرده‌ایچون نکونامی بلایی را ز سر وا کرده‌ای
۲
هرکه را بینم کشش سوی تو دارد خاطرشآفتابی، در دل هر ذره‌ای جا کرده‌ای
۳
شکر احسان تو چون آرم به جا ای غم، که توخون دل عمری برای من مهیا کرده‌ای
۴
دست در دامان هجر یار داری ای اجلخوش مددکاری برای خویش پیدا کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲