خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هوای صید یک ره، به گذار ما نیاییتو که صید قدس گیری به شکار ما نیایی
۲
رقم شهادت ما، دگری به دست دارداگر ای اجل بدانی، به شکار ما نیایی
۳
برو ای صبا به شیرین، ز روان کوهکن گوکه شدی چو یار خسرو، به مزار ما نیایی!
۴
سر کوی می پرستان، ز پیاله نیست خالیتو که مرد پارسایی، به جوار ما نیایی!
صفحهٔ ۱ از ۲