خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ره به خواهش دل شیدا چه می‌رویگر عاشقی، به کوی تمنا چه می‌روی
۲
در گل گرفته‌ام در و بام ترا ز اشکدیگر به باغ، بهر تماشا چه می‌روی
۳
بی بوی پیرهن مبر از گریه نور چشمچون باد شرطه نیست، به دریا چه می‌روی
۴
خواهد کشید پرده ز رخ، گل به وقت خویشای باد صبحدم، به تقاضا چه می‌روی
صفحهٔ ۱ از ۲