خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند جفا شیوه و عادت کنی؟وقت نیامد که مروت کنی؟
۲
خود چه شود، گر به اسیران خویشلطف به اندازه حسرت کنی؟
۳
جان ز غمت بر لبم آمد نشستمنتظر آنکه تو رخصت کنی
۴
ما و گنه، گر تو به این روی خوبروز جزا میل شفاعت کنی
صفحهٔ ۱ از ۲