خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشم ز بس چو باده، ز پیمانه، دوستیجوشد چو خونم از دل دیوانه، دوستی
۲
این دلخوشی بسم، که ز من در طریق عشقآموختند بلبل و پروانه، دوستی
۳
گر دوستی طلب کنی، از من طلب که کردنسبت درست با من دیوانه، دوستی
۴
قدسی ترحم است بر آن ساده‌لوح، کوجوید ز دل شکیب و ز جانانه، دوستی
صفحهٔ ۱ از ۱