خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا گر یار خواهد گفت رو بر بند زنّارینخواهم گفت نی خواهم زمین بوسید و گفت آری
۲
گرم از کعبه باز آرد صلیبم در بر اندازدخلافِ هر چه او گوید نخواهم کرد من باری
۳
رسوم خدمت و طاعت نگه‌دارم به هر شغلیبه وسع طاقت و قوّت میان‌بندم به هر کاری
۴
مشنّع را بگو کاین درد ننشیند به فریادیمقلّد را بگو کاین کار برناید به گفتاری
صفحهٔ ۱ از ۳