خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگسل نگارا پیوندِ یاریمگذار ما را تنها به زاری
۲
با ما مکن بس بی التفاتیسویِ عزیزان منگر به خواری
۳
تا یک دم از من خوش بر نیایدهر دم به رنگی دستی بر آری
۴
سروی تو باری آزاد می رواز من که چون من یاری نداری
صفحهٔ ۱ از ۲