خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا خود نیست راه و رسمِ یاریکه یاران را معطّل می گذاری
۲
چرا بر هیچ بی دل رحمتی نیستچه دل داری مگر خود دل نداری
۳
قدم سهل است بر دنیا نهادناگر با ما به یاری سر درآری
۴
چنانم در میانِ جان نشستیکه پندارم همه شب در کناری
صفحهٔ ۱ از ۲