خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذر ای باد بر اطرافِ قهستان سحریزود باز آر به شروان و شماخی خبری
۲
خاطری نیک به احوالِ کسی ملتفت استکه چو او نیست در آفاق به خوبی دگری
۳
گر بدان سرو رسی گو به چمن پست شدمبه لگد کوب و تو ناکرده به سویم گذری
۴
رویِ شیرین نفسی بی مگسی نادیدهمی زنم زار چو فرهاد سری بر کمری
صفحهٔ ۱ از ۳