خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر امشبم چو دوش به سر باز بگذریلطف است و دل نوازی و مملوک پروری
۲
در شیشه دیده اند گروهی شنیده اممن دیده ام ولیکن در خواب خوش پری
۳
چون آفتاب از عظمت بر فلک رویمگر چون همای بر سرِ ما سایه گستری
۴
بر حلقه های زلفت وقف است سرکشیبر گوشه های چشمت ختم است دل بری
صفحهٔ ۱ از ۴