خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان خراب شد از نسبتِ پدر پسریمکن عمارت اگر عاقلی که بر نخوری
۲
ز روزگار همین بهره بس که در کنجیحدیث کس ننیوشی و نامِ کس نبری
۳
چو آدم از طلبِ گندمی مشو فرتوتتو خود به ارز نیرزی جوی اگر بخری
۴
دلِ شکسته به دست آوری درست کنمبه از سری که به عادت سویِ سجود بری
صفحهٔ ۱ از ۳