خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که غایب نیی از خاطر اگر مهجوریپرده بردار ز رخ تا کی از این مستوری
۲
ما نه آنیم که شایسته قُربت باشیمگر گدا را به حرم ره ندهی معذوری
۳
حکم حکمِ تو اگر زنده کنی ار بکشیاز تو فرمان دهی از معتقدان مأموری
۴
از محبّت به محبّ چون رگِ جان نزدیکیسهو گفتم نظر آن است به صورت دوری
صفحهٔ ۱ از ۳