خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه دلبری که به دل داریی نپردازیهمین و بس که دل می بری به طنّازی
۲
به پیش خلق ز جور تو پرده بردارماگر ز رخ نفسی پرده برنیندازی
۳
دلم ز پای درآمد بیا و دستم گیرسری به کار درآور مکن سرافرازی
۴
به خوبی تو چه نقصان رسد اگر نفسیدلِ شکسته دلی را به لطف بنوازی
صفحهٔ ۱ از ۳