خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همای وارم اگر سایه بر سر اندازیبر آفرینش عالم کنم سرافرازی
۲
عنایت تو اگر هم عنان ما باشدسبق بریم چو صاحب دلان به ممتازی
۳
تراست مملکت حسن و در مقابل توزمانه را نرسد دل بر و طنّازی
۴
کرشمه ای به عنایت ز غمزه ی توبسمکسم ز پیش نراند اگر تو بنوازی
صفحهٔ ۱ از ۲