خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به اعتقاد نزاری عزیزتر به بسیز هر چه در همه آفاق هست همنفسی
۲
ز عشق دیر خبر یافتیم واویلاکه روزگار به سر بردهایم در هوسی
۳
به باغ قیمت گل بلبل آن گهی داندکه مدتی بکشد بار هجر در قفسی
۴
چو چشم شوخ دلم در سر نظر میکردبه مصلحت شدم از پیش خلق باز پسی
صفحهٔ ۱ از ۳