خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرام بر من اگر بی تو می‌زنم نفسیو گر ز چشم پر آبم نمی‌رود ارسی
۲
مرا هوس به سر کوی توست جان دادنتو را چه سر که نه در هر سری بود هوسی
۳
تو هم چو روحی و من همچو قالب بی‌جانبمانده بی تو و جز با تو نیستم نفسی
۴
ز چارچوب طبیعت خلاص می‌خواهمچو من که دید گرفتار بلبل قفسی
صفحهٔ ۱ از ۲