خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا جان و دل باشد به جای جان و دل باشیوگر این هر دو می خواهی ببر از ما بحل باشی
۲
اگر با ما نپردازی و با یار دگر سازیهمان نامهربان باشی همان پیمان گسل باشی
۳
بیا یارا مشو در عهده یعهدی چنان نازکنباید دعوییی کردن که از معنی خجل باشی
۴
چو در گرما و سرما عاجزی اولی تر آن باشدکه در آب و هوای سازگار معتدل باشی
صفحهٔ ۱ از ۳