خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز مردان صاحب درد باشیدر مردی زنی گر مرد باشی
۲
تو را با نفس پروردن بود کارهمان باشد که بت پرورد باشی
۳
برو چون قطب ساکن باش و بر جاینه خورشیدی که عالم گرد باشی
۴
بساط راه می باید شد این جاتو هم چون کعبتین نرد باشی
صفحهٔ ۱ از ۳