خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدستم ناگهان در وجد و حالیخراب از غمزه ی مست غزالی
۲
نمی یارم به گفتن کز کجا ، کیستکه باشد با که دارد اتصالی
۳
اگر از من بپرسی خضر وقتیو گر باور کنی آب زلالی
۴
رخی چون های مه بالای سرویکشیده شین شب بر روز دالی
صفحهٔ ۱ از ۵