خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمزه ی مست صنم بابلیزلف پر آشوب بت غنغلی
۲
اینهمه سحر مکن ابلهیو آن همه دام است مکن غافلی
۳
روی نکو آفت جان و دل استدل به نکویان مده ار عاقلی
۴
نی غلطم مرتبه ی اهل دلاز چه بلندست از این بی دلی
صفحهٔ ۱ از ۲