خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرام است ار دلی داری حیاتی بی دل آرامیبرو یاری به دست آور که یابی از لبش کامی
۲
اگر بلبل بدانستی که گل بوی از کجا داردنگشتی گرد گل هرگز طلب کردی گل اندامی
۳
به دفع چشم بد آن را که باشد هم نفس خوبیسپندی گو بر آتش نه که دارم خرم ایامی
۴
مخور جز می اگر وقتی نباشد می غم می خورغم دنیا مخور باری که آن را نیست انجامی
صفحهٔ ۱ از ۲