خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد اگر نمی خورد اندر سه ماه میقلّاش فارغ است بیار از پگاه می
۲
ما تشنه و زمانه ی بی آب تافتهحکمِ ضرورت است نباشد گناه می
۳
شادیِ جانِ اهلِ دلی گر سفیده دمبر جانِ ما کنی قدحی سر سیاه می
۴
افتاده ی خمار چو افتاده مرده راخواهد که باز زنده شود گو بخواه می
صفحهٔ ۱ از ۳