خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به من می آورد باد از عرق چینش نسیمینیم جانی دارم ایثارش کنم زان هم به نیمی
۲
نیمه دیگه نگه‌دارم که باز آید نگارملایقِ جانان نیازِ جان بود نه زر و سیمی
۳
چون ندارم محرمِ رازِ نهانی با که گویممحرمی باید که دارد حرمتِ حدِ حریمی
۴
گنجِ پنهان در میان نتوان نهادن با گداییگُربُزی باید محلِ راز را نه هر سلیمی
صفحهٔ ۱ از ۳