خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بماناد آن برو بالا که رشکِ سروِ بستانیچه رشکِ سرو بستان غیرتِ خورشید تابانی
۲
سهیلی یا مهی یا مشتری یا زهره یا مهریپری یا آدمی یا حور یا بُت با چه می‌مانی
۳
به رخ‌سار آیتِ لطفی به دیدار آفتِ خلقیبه دندان درِ مکنونی به لب لعلِ بدخشانی
۴
به رفتن رشکِ طاووسی به گفتن غیرت طوطیبه معنی روحِ مغلوبی به صورت ماهِ رخشانی
صفحهٔ ۱ از ۳