خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قندست ندانم دهن تنگ فلانییا خود شکرست آن شکرستان، نه دهانی
۲
چندین شکر اندر دهنی نادره گنجدوین نادره بین کز دهنش نیست نشانی
۳
بر سینه هر دل که زند جان نبرد زاننوکِ مژه‌ی تیزتر از نوک سنانی
۴
بر سرو مه آورده که این کیست جمالیبر موی کمر بسته که این چیست میانی
صفحهٔ ۱ از ۲