خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بعد ازین چه گونه کنم بی تو زندگانیجانم فدای جان تو با غایت الامانی
۲
منظورِ عارفانِ مشایخ بود همیشهاندر میان حلقه و تو در میانِ جانی
۳
ای سرو نازنین چه تفاوت کند که گه‌گهاز گلستان وصل نسیمی به ما رسانی
۴
وی دست گیرِ بی‌سر و پایان ز دست رفتمیک التفات کن به ترحم که می‌توانی
صفحهٔ ۱ از ۳