خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هَلاک می‌کندم غصه ی پشیمانیبه دست خود که کند با خود این به نادانی
۲
به محنتی شده‌ام مبتلا که رویی نیستره خلاص به دشواری و به آسانی
۳
بلی سزای من این است و پیش ازین که فلکبه هر چه کرد و کند نیز هستم ارزانی
۴
به پایْ مردیِ صبر آن چه بر سرم بگذشتز کافران نپسندند در مسلمانی
صفحهٔ ۱ از ۳