خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان برای تو که هم جانی و هم جانانیسر فدای تو وگرنه من و سرگردانی
۲
سرسری از سر کوی تو نیارم برخاستکار دشوار نگیرند بدین آسانی
۳
خام را طاقت پروانه‌ی پر سوخته نیستنازکان را نرسد شیوه جان افشانی
۴
پیشِ خایسکِ ملامت به ارادت نگریدمرد باید که چو سندان بنهد پیشانی
صفحهٔ ۱ از ۳