خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم ز عشق رویت رحمی کن ار توانیجان بخش مرده‌ای را زان آبِ زندگانی
۲
از چشمه حیاتت گر قطره‌ای بنوشمایمن شوم ز مردن چون خضر جاودانی
۳
عیسی به معجزِ دم می‌کرد مرده زندهتو گر قیاس گیری در خاصیت همانی
۴
تو مریم حیاتی گر معجزات خواهیصد مرده در زمانی از لب به جان رسانی
صفحهٔ ۱ از ۲