خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به قاین بگذر ای باد ار توانیزمین‌بوسی ببر آن جا که دانی
۲
بگوی آرام جانم را که جانمبرآمد در غمت از ناتوانی
۳
به دست باد صبح از نافه‌ی زلفچه باشد گر به من بویی رسانی
۴
تویی لیلی و من مجنونِ والهتویی شیرین و من فرهاد ثانی
صفحهٔ ۱ از ۳