خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز قصه ی ما یک ورق فرو خوانیعجب ز صورتِ احوالِ ما فرو مانی
۲
ز شوق اگر چه دلم در جهان نمیگنجدولی تو در دلِ تنگم نشسته چون جانی
۳
به جان مضایقتی نیست بنده بنده ی تستهمین بس است که از حالم این قدر دانی
۴
حدیثِ زلفِ تو گفتم به حلقه عشاقکه در سواد وی است آفتابِ پنهانی
صفحهٔ ۱ از ۴