خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوزخِ دنیاست تاویلِ فراقِ آن جهانیبا تو بر گفتیم یارا تا بدانی گر ندانی
۲
قیمتِ یاران ندانستیم و قدرِ هم‌نشینانفوت کردیم ای دریغا روزگارِ زندگانی
۳
ز ابتدا تا با که شد هم راه توفیقِ محبتما ندانستیم باری قدر قدرِ یار جانی
۴
حَبَّذا اوقاتِ مهجورانِ دایم در حضورشهر که غایب شد ز خود دارد حضورِ جاودانی
صفحهٔ ۱ از ۳