خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باور نمی‌کنم که تو پیمان بنشکنیزیرا که التفات به یاران نمی‌کنی
۲
زین به‌ترک نظر به من دل شکسته کنتا چند از تو سرکشی از من فروتنی
۳
سروی و سرو اگر چه که آزاد خوش‌ترستنی تا حدی که بر سرِ ما سایه نفکنی
۴
دل با تو در تنعّم و تن بی تو در نیازای آن که راحتِ دلی و آفتِ تنی
صفحهٔ ۱ از ۳