خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان خوشه نغوله که آونگ می کنیبل زان دو فتنه این همه نیرنگ می کنی
۲
هر روز بامداد به عمدا بر آفتابنقشی دگر به شعبده ی رنگ می کنی
۳
تا نیلِ حُسن بر ورقِ ماه میکشیهم چون نهنگ سویِ دل آهنگ می کنی
۴
پیشانیِ فراخ گره می زنی به حسنبر چشم ما فراخ جهان تنگ می کنی
صفحهٔ ۱ از ۲