خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ چون تو نگاری به دست اهرمنیچرا خدای ندادت به دست همچو منی
۲
بتی ندید کسی هم وثاقِ عفریتیکه حیف باشد دیو و فرشته در وطنی
۳
چو زلف تو نبود دل بری به طرّاریکه صد هزار دلش هست زیر هر شکنی
۴
همه لطایف صنعی همه شمایل حسنکه دید آبِ حیاتی درون پیرهنی
صفحهٔ ۱ از ۳