خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آواز چنگ و رباب و دف و نیبنه بر کفم ساقیا ساغرِ می
۲
بهارست و مجلس بهشت است و اکنوناگر کاسه این جا نگیری کجا کی
۳
نه من از در لایَجوز و یَجوزمنه تو نیز هم درخور شی و لاشی
۴
به من جام پر جان بده چاره ای کنکه این جان کند جانِ دل مرده راحی
صفحهٔ ۱ از ۳