خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن نی ام که نی ام با تو یک دل و یک رویدو روی نیست دلم با تو چون گلِ خودروی
۲
خیالِ قامتِ زیبایِ تو بر استاده ستکنارِ چشمه ی چشمم چو سرو بر لبِ جوی
۳
خوشا میانِ تو گر در کنار می آیدببین که نکته چه باریک می رود چون موی
۴
به دستِ من سرِ زلفین هم چو چوگانتکجا رسد ز چه بیرون برم ز میدان گوی
صفحهٔ ۱ از ۳