خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا هرچه از برِ ما می‌رویهمچو روحِ قدس تنها می‌روی
۲
خضرِ وقتی ای لبت آبِ حیاتهمچو خور بر بامِ خضرا می‌روی
۳
در پِیَت چون ذرّه سرگردان منمتو چنین خورشیدآسا می‌روی
۴
تا که را خواهی نمودن ماهِ رویماه‌رویا راست گو تا می‌روی
صفحهٔ ۱ از ۳