خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان بنالم هر صبحگاهیکز هر وجودی برخیزد آهی
۲
چند از ملامت ای غافل از منافتد ازاین ها هم گاه گاهی
۳
وقتی بدانی کاین برقِ سوزاندر جانت افتد چون در گیاهی
۴
با ماه رویی گر عشق بازمعاشق توان شد بر حسنِ ماهی
صفحهٔ ۱ از ۳